Erzurumda bir ağa yaşarmış. Adı da Abdulkadir Veliefendioğlu. Bu ağanın en büyük zevki kışın kar yağınca işeyerek kara adını ve soyadı yazması imiş.
Ağa kış olunca yanında kahyası ile köy meydanına gider ismini çişi ile kara yazarmış. Ve köylüler çılgınca alkışlarlarmış. Bu yıllarca böyle sürmüş.Tabii ağa yaşlanmış prostat olmuş.Yine bu çişi yaparken ismini yazmış ve malzeme bitmiş.
Kahyasına dönmüş : - Ula haso köylü bakirlermi?
- He agam bakirler. Alkışlamak için beklirler.
- Ula ben bitmişem. Soyismimi de sen yaz da beni kurtar.
Ve haso demiş ki:
-"Agam yıllardır yanındayım beni mektebemi gönderdin de okuma yazma bilecem. Aha al kalemi eline sen yaz.!!"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder